ریحانی ها - شب سوم، دهه اول فاطمیه ،25 اسفند 1392 ، حجت الاسلام محسن ذاکری

بسم الله الرحمن الرحیم

شب سوم، دهه اول فاطمیه ،25 اسفند 1392  ، حجت الاسلام محسن ذاکری

الأمالي الصدوق‏[1] يَحْيَى بْنُ زَيْدِ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ عَمِّهِ عَلِيِّ بْنِ الْعَبَّاسِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْمُنْذِرِ عَنْ عَبْدِ اللَّهِ بْنِ سَالِمٍ عَنْ حُسَيْنِ بْنِ زَيْدٍ عَنْ عَلِيِّ بْنِ عُمَرَ بْنِ عَلِيٍّ عَنِ الصَّادِقِ جَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ عَنْ أَبِيهِ عَنْ عَلِيِّ بْنِ الْحُسَيْنِ عَنِ الْحُسَيْنِ بْنِ عَلِيٍّ عَنْ عَلِيِّ بْنِ أَبِي طَالِبٍ ع عَنْ رَسُولِ اللَّهِ ص أَنَّهُ قَالَ‏ يَا فَاطِمَةُ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَيَغْضَبُ لِغَضَبِكِ وَ يَرْضَى لِرِضَاكِ قَالَ فَجَاءَ صَنْدَلٌ فَقَالَ لِجَعْفَرِ بْنِ مُحَمَّدٍ ع يَا أَبَا عَبْدِ اللَّهِ إِنَّ هَؤُلَاءِ الشَّبَابَ يَجِيئُونَّا عَنْكَ بِأَحَادِيثَ مُنْكَرَةٍ فَقَالَ لَهُ جَعْفَرٌ ع وَ مَا ذَاكَ يَا صَنْدَلُ قَالَ جَاءُونَا عَنْكَ أَنَّكَ حَدَّثْتَهُمْ « إِنَّ اللَّهَ لَيَغْضَبُ لِغَضَبِ فَاطِمَةَ وَ يَرْضَى لِرِضَاهَا»[2]  قَالَ فَقَالَ جَعْفَرٌ ع يَا صَنْدَلُ أَ لَسْتُمْ رَوَيْتُمْ فِيمَا تَرْوُونَ إِنَّ اللَّهَ تَبَارَكَ وَ تَعَالَى لَيَغْضَبُ لِغَضَبِ عَبْدِهِ الْمُؤْمِنِ وَ يَرْضَى لِرِضَاهُ قَالَ بَلَى قَالَ فَمَا تُنْكِرُونَ أَنْ تَكُونَ فَاطِمَةُ ع مُؤْمِنَةً يَغْضَبُ اللَّهُ لِغَضَبِهَا وَ يَرْضَى لِرِضَاهَا قَالَ فَقَالَ لَهُ‏ اللَّهُ أَعْلَمُ حَيْثُ يَجْعَلُ رِسالَتَه‏[3]                                         ما، الأمالي الطوسي‏[4] الغضائري عن الصدوق عن يحيى‏ مثله‏

: على بن عمر از امام صادق و او از پدرانش، از على عليهم السّلام روايت كرده است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم خطاب به حضرت فاطمه عليها السّلام فرمود: اى فاطمه! همانا خداوند به غضب تو غضبناك و به خشنودى تو خشنود مى‏گردد. على بن عمر گويد: روزى صندل‏[5] نزد امام صادق عليه السّلام آمده و گفت: اى ابا عبد اللَّه! اين جوانان نزد ما آمده و به نقل از تو احاديث منكرى را نقل مى‏كنند. امام به او فرمود: چه حديثى را مى‏گويى اى صندل؟! گفت: براى ما مى‏گويند كه تو گفته‏اى: همانا خداوند به سبب غضب فاطمه غضبناك مى‏شود و به خشنودى او خشنود مى‏گردد؟ امام فرمود: اى صندل! آيا شما روايت نكرده‏ايد كه: خداوند به سبب غضب بنده مؤمنش غضبناك مى‏شود و به خشنودى او خشنود مى‏گردد؟ صندل گفت: آرى چنين است. امام فرمود: پس چرا انكار داريد از اينكه بپذيريد فاطمه عليها السّلام مؤمن باشد و خداوند به غضب او غضب كند و به رضاى او راضى گردد؟ صندل گفت: شما درست مى‏گوييد، به درستى كه خداوند خوب مى‏داند كه رسالت خود را در چه خاندانى قرار دهد.  علامه مجلسى گويد: شيخ طوسى نيز اين روايت را در امالى خود آورده و آن را از [ابن‏] غضائرى، و او از شيخ صدوق به طريق يحيى بن زيد[6] روايت نموده است. [7]

أمالي الطوسي‏[8] ابْنُ الصَّلْتِ عَنِ ابْنِ عُقْدَةَ عَنْ يَعْقُوبَ بْنِ يُوسُفَ الضَّبِّيِّ عَنْ عُبَيْدِ اللَّهِ بْنِ مُوسَى عَنْ جَعْفَرٍ الْأَحْمَرِيِّ عَنِ الشَّيْبَانِيِّ عَنْ جُمَيْعِ بْنِ عُمَيْرٍ قَالَ‏ قَالَتْ عَمَّتِي لِعَائِشَةَ وَ أَنَا أَسْمَعُ لِلَّهِ أَنْتِ مَسِيرُكِ إِلَى عَلِيٍّ ع مَا كَانَ قَالَتْ دَعِينَا مِنْكِ إِنَّهُ مَا كَانَ مِنَ الرِّجَالِ أَحَبُّ إِلَى رَسُولِ اللَّهِ ص مِنْ عَلِيٍّ ع وَ لَا مِنَ النِّسَاءِ أَحَبُّ إِلَيْهِ مِنْ فَاطِمَةَ ع‏[9]     جميع بن عمير گويد: شنيدم كه عمّه‏ام به عايشه گفت: منظور تو از اينكه با على عليه السّلام مخالفت كردى، چه بود؟ عايشه گفت: ما را واگذار و در اين باره چيزى مپرس كه از ميان مردان و زنان، در نزد پيامبر، كسى محبوبتر از على (ميان مردان) و فاطمه عليها السّلام (ميان زنان) نبود.[10]

تفسير القمي‏[11] إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ لَعَنَهُمُ اللَّهُ فِي الدُّنْيا وَ الْآخِرَةِ وَ أَعَدَّ لَهُمْ عَذاباً مُهِيناً[12] قَالَ نَزَلَتْ فِيمَنْ غَصَبَ أَمِيرَ الْمُؤْمِنِينَ حَقَّهُ وَ أَخَذَ حَقَّ فَاطِمَةَ وَ آذَاهَا وَ قَدْ قَالَ النَّبِيُّ ص مَنْ آذَاهَا فِي حَيَاتِي كَمَنْ آذَاهَا بَعْدَ مَوْتِي وَ مَنْ آذَاهَا بَعْدَ مَوْتِي كَمَنْ آذَاهَا فِي حَيَاتِي وَ مَنْ آذَاهَا فَقَدْ آذَانِي وَ مَنْ آذَانِي فَقَدْ آذَى اللَّهَ وَ هُوَ قَوْلُ اللَّهِ‏ إِنَّ الَّذِينَ يُؤْذُونَ اللَّهَ وَ رَسُولَهُ‏[13] الْآيَةَ[14]

على بن ابراهيم قمى در تفسير خود، در باره آيه: «محققا كسانى كه خدا و رسولش را آزار رساند، خداوند آنها را لعنت كرده و عذاب سختى را براى آنان مهيّا نموده است» گويد: اين آيه در باره كسانى نازل شده است كه حقّ على را غصب نمودند و حقوق فاطمه را زير پا نهاده و او را اذيت نمودند، كه پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم گفته است: هر كه فاطمه را در زمان حيات من اذيت و آزار نمايد مثل آن است كه او را بعد از مرگ من مورد اذيت قرار داده باشد و كسى كه او را بعد از مرگم مورد آزار قرار دهد مثل آن است كه او را در زمان حيات من اذيت كرده باشد، و هر كه او را آزار رساند مرا اذيّت كرده و هر كه مرا اذيت كند خدا را اذيت كرده است چرا كه خداوند متعال فرمايد: «هر كه خدا و رسولش را آزار رساند ...» تا آخر آيه.[15]

حضرت فاطمه عليها السّلام نشسته بود[16]  و با آسيايى كه در مقابلش بود جو آسيا مى‏كرد و دسته آسيا خون آلود بود، و در اين حال حسين در گوشه اطاق از گرسنگى بى‏قرارى مى‏كرد. من به فاطمه گفتم: اى دختر رسول خدا! پوست دستان شما مجروح شده در صورتى كه خادمه شما فضّه حاضر و بيكار است. فاطمه گفت: رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به من توصيه كرده كه كار منزل يك روز به عهده من باشد و يك روز به عهده او، و نوبت كار او ديروز بوده است. سلمان گويد: به حضرت فاطمه گفتم: من بنده آزادشده پدر شما هستم، پس اجازه دهيد يا جو را آسيا كنم و يا اينكه حسين را ساكت كنم. و حضرت فاطمه گفت: من بر آرام كردن حسين تواناترم، تو آسيا كردن جو را عهده‏دار باش. من مقدارى از جو را آسيا كرده بودم كه پس از اذان، اقامه نماز گفته شد، برخاستم و نمازم را با رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم به جاى آوردم، هنگامى كه از نماز فارغ گرديدم آنچه را كه ديده بودم براى على عليه السّلام تعريف كردم، پس او گريه كرد و خارج شد و پس از مدّتى بازگشت در حالى كه خندان بود، پيامبر علّت خنده را از على عليه السّلام پرسيد و او گفت: نزد فاطمه رفتم، او را ديدم كه بر قفا خوابيده و حسين بر روى سينه‏اش به خواب رفته است و آسيايى كه در مقابل او بود به خودى خود كار مى‏كرد. پيامبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم لبخندى زد و فرمود: اى على! تو مى‏دانى كه خداوند فرشتگان زيادى در زمين دارد كه تا روز قيامت محمّد و آل محمّد را خدمت خواهند كرد. [17]

المناقب:[18] قُوتُ الْقُلُوبِ عَنْ أَبِي طَالِبٍ الْمَكِّيِّ وَ الْأَرْبَعِينُ عَنْ أَبِي صَالِح‏[19]الْمُؤَذِّنِ- وَ فَضَائِلُ الصَّحَابَةِ عَنْ أَحْمَدَ بِالْإِسْنَادِ عَنْ سُفْيَانَ وَ عَنِ الْأَعْمَشِ عَنْ أَبِي الْجَحَّافِ عَنْ جُمَيْعٍ عَنْ عَائِشَةَ أَنَّهُ قَالَ عَلِيٌّ لِلنَّبِيِّ ص لَمَّا جَلَسَ بَيْنَهُ وَ بَيْنَ فَاطِمَةَ وَ هُمَا مُضْطَجِعَانِ أَيُّنَا أَحَبُّ إِلَيْكَ أَنَا أَوْ هِيَ فَقَالَ ص هِيَ أَحَبُّ إِلَيَّ وَ أَنْتَ أَعَزُّ عَلَيَّ مِنْهَا

عايشه گويد: يك روز رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در بين على و فاطمه عليهما السّلام نشسته بود، پس على عليه السّلام به پيامبر گفت: كدام يك از ما در نزد شما محبوبتر است؟

رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم فرمود: فاطمه عليها السّلام محبوبتر و تو عزيزتر مى‏باشى‏[20].