ممکنه بعضی وقت ها که چشممون به مطالب حفظ حیات سطح پایه (BLS) بیفته ، فکر کنیم این مطالب برای افراد عادی و آموزش عمومیه و سطح اون برای پرسنل درمانی پایینه و نیازی به مطالعه نداره ، ولی در سطح پایه ی حفظ حیات یک
عامل یا متغیرمهم دیگر هم به غیر از سطح دانش افراد در نظر گرفته میشه و
اون هم امکانات و تجهیزات موجود و میزان دسترسی به اون ها دراون زمانه.
یعنی ممکنه که ما جراح ، پزشک ، پرستار، تکنسین یا سایر
پرسنل درمانی باشیم ، ولی چیزی که هست اینه که ما همیشه داخل بیمارستان و
مرکز درمانی زندگی نمی کنیم ، درجاده ، مسیر رفت وآمد ، محدوده ی سکونت ، و
یا حتی منزل ممکنه اتفاقاتی بیفته که سطح دانش ما لازمه
ولی به تنهایی کافی نیست ، اونجاست که ما لارنگوسکوپ ٬ لوله تراشه ٬
ساکشن ٬ مانیتورینگ ٬ الکتروشوک و دارو نداریم و تا زمان دسترسی به ACLS باید در سطح BLS کار کنیم.پس :
مهارت های BLS فقط برای افراد عادی نیست.
مواردی که در BLS مطرح میشه مطمئنا پرسنل درمانی بهتر ، با بینش گسترده تر و خلاقانه تر اجرا میکنن .
BLS میتونه سرنوشت ساز باشه و مرگ و میر رو کاهش بده . چه بسا افرادی که دچار تصادف ،حادثه یا حمله ی بیماری شدن و تنها دادن یک پوزیشن خوب میتونسته مانع آسپیره و مرگ اونها بشه .
...